Moeder Maria en de terrassen.

Het is vandaag al meer dan een maand lente en mei. ’s Morgens blijft het vriezen aan de grond. 
De middagzon is warm, maar de noordoostenwind blijft bijtend koud.
De velden krijgen de donkere kleur van gemalen koffie; zwarte kraaien verschuilen zich krijsend in de zwarte schaduwen.
’s Morgens geuren de schaarse, paarse seringen giftig. Na één nacht zijn ze al verfrommeld, net zoals de salie die te drogen ligt voor de thee. De kruidige blaadjes liggen er zo mistroostig bij dat ik mij er naast wil leggen.
….
Nu ik lees wat ik schrijf gaat het precies niet goed met mij.
En met het lezen van Grand Hotel Europa van Ilja Leonard Pfeijffer betert dat niet.
Weergaloos beschrijft hij de metamorfose van ons fiere continent tot een pretpark voor de wereld, en hoe wij door ledigheid en een overvloed aan vrije tijd bij wijze van bestraffing gedwongen zullen worden voor eeuwig achter mekaar aan te rennen.

Rennen doe ik niet meer, maar wandelen wel.  Ik hou van doelloos wandelen.
Vandaag heb ik echter een bestemming nodig die mij de moed geeft om te vertrekken.
Waar ben ik het afgelopen jaar nog niet geweest? 

Lees verder

KT-pen brengt cultuurThuis.

Als je niet naar de cultuur mag, laat dan de cultuur bij je thuis bezorgen!
Vanaf morgenavond, donderdag 28 januari 20:00u, kan je je dichterlijke honger stillen, want elke dag van de poëzieweek staat er een lekker gedicht op het menu; gepresenteerd door Luce Rutten en Leen Jacobs.

Benieuwd? Klik dan op CultuurThuis van Cultuurhuis het LOO en ontdek welke dichters er de komende dagen geserveerd worden.

Het dagelijks gedicht, met bijhorende toelichting als aperitief, kan je hier lezen.
Smakelijk!



Nieuwjaarsbrief van de voorzitter

Beste leden, beste kunstliefhebbers,

eerst en vooral wil ik iedereen een heel gelukkig 2021 toewensen. Hopelijk brengt dit jaar gezondheid, warmte en fijne gebeurtenissen.

Kerstmis, Nieuwjaar en Driekoningen zijn voorbij. Morgen komt met worstenbrood of appelbollen (verloren maandag). Als kerstboom en slingers zijn opgeborgen kunnen we  geruisloos  -met onze Corona- en feestkilo’s-  naar Lichtmis en zijn pannenkoeken glijden. Het belooft nu al een gewichtig jaar te worden.

En dat is maar goed ook, want al deze energie kunnen we gebruiken om de feesteditie van “ KUNSTKRING 85 JAAR” te organiseren. Vorig jaar hebben we onze plannen moeten opbergen vanwege het Corona-virus, maar dit jaar willen we er wél staan in oktober 2021! Het probleem is natuurlijk dat we de eerste maanden (tot de zomer?) niet zullen kunnen samenkomen. De organisatie zal dus volledig in kleine groepjes en via mail en/of whatsapp en consoorten moeten gebeuren.

Dit schrijven is eigenlijk maar een teaser….

Het bestuur zal  binnenkort vergaderen over de praktische kant van de organisatie. Hopelijk kunnen we nog altijd op iedereen rekenen om zijn steentje bij te dragen tot het welslagen van dit project!

Heel 2020 stond in het teken van een virus dat onze wereld verlamd heeft. Nu er een vaccin is zullen we ons leven terugkrijgen. Het zou fijn zijn moest KUNST daar terug deel van uitmaken!

Enkele KT-penners dragen binnenkort al hun steentje bij aan de poëzieweek 2021 (van 28 januari tot en met 3 februari). Wij houden u op de hoogte.

Tot heel gauw,

Liefst in goede gezondheid!

Lieve groet,

Elisabeth De Ridder, voorzitter.

Tessenderlo, 4 januari 2021

Thomas en Odrada

Zondag was rustdag voor mijn moeder.  Mijn vader werd dan – met zijn kleinste kind – min of meer vriendelijk het huis uit gestuurd.  Zo mocht ik mee – achter op de fiets – naar Beringen-Mijn om naar de “sacochekes” te gaan kijken (de wagonnetjes die het steengruis van de kolen bovenop de terril omkippen).  Voor een kleuter als ik was deze perpetuüm mobile een fascinerend schouwspel. 
Daarna trokken wij steevast naar het café tegenover de ingang van de mijn voor een Stella of naar mijn nonkel pastoor voor een borrel.  De kompelpastoor genoot vooral van de diversiteit in zijn parochie.  Diversiteit die culinair gevierd werd met Barolo en Valpolicella van de Italianen, Slivovitz van de Polen en vodka van de Balten.  De meer sobere orthodoxe Grieken en katholieke Limburgers deelden broederlijk de katholieke Theodartusparochiekerk.
De plompe bakstenen toren concurreert tegenwoordig met de twee slanke minaretten van de Fatih Moskee. Klokkengelui èn gezang roepen beiden op tot gebed.   Of werken op de zenuwen van gene of deze.  

Lees verder

Bedevaart naar Averbode

(Zakdoeken gevonden bij de vogelkijkhut langs de baan van Geel naar Diest en in de lekdreef bij de abdij van Averbode)

Ik had iets goed te maken en besloot op een hete zomerdag een nederige bedevaart te doen. Dus vertrok ik in het holst van de nacht en in volle Coronacrisis te voet door Gerhagen naar Averbode. 
Overmoedig als ik was hield ik er geen rekening mee dat ge op dat nachtelijk uur geen steek voor uw ogen ziet. 
Hoe meer ge schijnt met uw zaklamp, hoe meer ge verloren loopt.
Zo werd het gebied dat ik dacht te kennen met mijn ogen dicht, het bos van Hans en Grietje en ook van Roodkapje. Ik dacht aan de wolvin die in Balen gesignaleerd was en aan Sint Franciscus, prekend met een zwaar Kempisch Wolfs accent.

Lees verder

Kunstkring Tessenderlo staakt tegen wil en dank.

Beste kunstliefhebber, trouwe bezoeker aan onze groepstentoonstelling,

Met spijt in het hart laten we u weten dat onze jaarlijkse tentoonstelling in oktober uitzonderlijk niet zal doorgaan.

Tot op het laatste ogenblik hebben we naar oplossingen gezocht om onze traditie in stand te kunnen houden. Tevergeefs ; de Coronacijfers blijven alarmerend stijgen.

Volgend jaar maken we er een feestjaar van! Wij houden u op de hoogte!

Hartelijke groeten,

Elisabeth De Ridder, voorzitter Kunstkring Tessenderlo.

Kijk hier virtueel naar onze voorbije tentoonstellingen

Anna en de Donuteconomie

(Zakdoeken gevonden tussen de Fontein en het Heuvelheem)

1960

Op marktdag blokkeerde een lange groentekraam de voordeur èn het achterpoortje.  Het achterpoortje bleef wel bereikbaar want die voormiddag werd er ontvangen met koffie, soep, wafels, achterklap en stoofvlees. Marktkramers in hoge nood kregen het gemak om op het gemak te gaan en bij vriesweer een borrel.  In ruil werden tegen de middag het overrijpe fruit en de verslenste groente aan hun lot over- en tegen de zijgevel achter-gelaten.

In de namiddag was het dan ook alle hens aan dek  : om kelver te plukken, appels te schillen, sla te wassen, prei te snijden, te pekelen, champignons te sorteren en erwten te peulen.  Niets ging verloren. Op het koertje, voor het zelf gemetste kinderzwembad – waarin een verloren paling enkele dagen kon overleven alvorens in de pan gezouten te worden – stonden lange tafels en pruttelende potten.

De kleine Anna vond het heerlijk om een schakel te zijn in dit productieproces van soepen, sappen, confituren en conserven.  Eén keer proefde ze van de Rumtopf.  De vreemde gewaarwording was niet onaangenaam, maar ze bleef altijd op haar hoede voor fruit in brandewijn.

Naast groenten en fruit, werd in het huis ook textiel tot op de vezel gerecycleerd.  Het tricot werd uitgerafeld. Met haar handige kleine vingers moest Anna de warrige, gekrulde wol ontknopen en in bollen rollen.  De dunne lakens werden gulden versneden in luiers, vaatdoeken, kleurloze zakdoeken en kwaliteitsvodden.

De eenzame buurvrouw kon bij het uien pellen ongegeneerd haar tranen de vrije loop laten voor haar overspelige man.  Ze depte haar overvloedige tranen in prachtig gebloemde zakdoeken.

Lees verder

Bloed en Bodem

(Zakdoek gevonden in de gracht langs de Heggebossenweg)

Het rook naar rotte blaren en iets onbestemd vochtigs deed hem vaag aan een oud ritueel denken. Het dikke bloed stroomde traag naar zijn bovenlip.  Omdat hij met een hazenlip geboren werd, had het filtrum een schuine naad.  Zo liep het bloed rechtstreeks in zijn rechtermondhoek.  Er kleefde wat groen zand op de onderlip.  Zijn nieuwe fiets lag naast hem in de smerige gracht.  Hij was vorige maand ontslagen. De royale ontslagpremie, samen met een oud zeer, hadden hem doen besluiten om er een fiets van te kopen.  Een mountainbike. Op maat. Met alles erop en eraan.

Duizelig kwam hij terecht in een van zijn vroegste herinneringen :

De nieuwe fiets die hij gekregen had voor zijn twaalfde verjaardag was een maat te groot.  De afstand van het fietszadel tot de grond was groter dan zijn binnenbeenlengte.  Dat vroeg om evenwichtsproblemen bij het afstappen.  Het stond in de sterren geschreven : de eerste schooldag met de grote fiets kantelde hij vlak voor zijn thuis stomweg op het asfalt : met een bloedneus en een gebroken tand als gevolg. De uitlachers die hem stiekem achtervolgden, hielden hun i-phone reeds in aanslag.

Lees verder

Dear people of Beirut,

In het Loois collectief geheugen staat de Ramp van 1942 diep geprent. Kunst kan moed, kracht en hoop geven, uitdrukking geven aan gevoelens, en verbindt mensen over de grenzen van taal en land. Daarom de boodschap van onze voorzitter aan de mensen van Beirut.

Dear people of Beirut, Dear Artists,

More than a month ago your beautiful city was destroyed. 200 deaths? 300 000 people homeless? Billions of property damage? It was a headtopic on the news in our country but, a few days later the horrible images disappeared from our screen and the local news of the day took its own place again….. business as usual.

In 1942 – during World War II – our village Tessenderlo was also devastated due to a similar industrial disaster. A stock of 150 tonnes of ammonium nitrate exploded at the chemical plant of “Produits Chimiques de Tessenderloo” (today Tessenderlo Chemie) and killed 189 people. The factory was (and still is) located nearby  the center of our town and the schools.

Today, almost 80 years later, “De Ramp”  as we call it, is still alive among the inhabitants. In our village this disaster disrupted whole families and caused even more victims than World War II.

We are the artiste’collective of Tessenderlo, and wish you all a lot of courage. We hope that you can inspire the inhabitants of Beirut in the reconstruction of your magnificent capital.

We sympathize with your griefs.

Sincerely Yours,

Elisabeth De Ridder, Kunstkring Tessenderlo

Ramp in Tessenderlo, 1942.
Ramp in Tessenderlo, 1942.

Corona in het Casino

Luc VerheyenRia Bogaerts, Carine Laeveren, Luce Rutten, Magda Huygens, Elisabeth De Ridder, Paul van Appeven,  en Guido Massoels nemen deel aan de tweejaarlijkse kunstroute van Beringen.
De tentoonstelling in het Casino loopt van 13 september tot 4 oktober 2020.  Meer info : klik hier Kunstroute 2020 beringen DIGI.

Geniet van een Coronaproof cultureel uitstapje. Het wordt mooi weer!